كسى را مبانى در دست بود تلقى مى كرد .
تمهيد القواعد با تعليقات آقا ميرزا محمد رضا قمشه اى ، و برخى از حواشى آقا ميرزا هاشم اشكورى و با ضميمه رساله اى در تحقيق معنى وحدت وجود كه متعلق به فصل اول شرح فصوص علامه قيصرى است نيز از مرحوم قمشه اى ، و با انضمام تعليقه اى از مرحوم حكيم ميرزا ابوالحسن جلوه بر همين رساله وحدت ياد شده ، و نيز با انضمام رساله نصوص صدرالدين قونوى با حواشى آقا ميرزا هاشم اشكورى ، و نيز رساله اى ديگر از صدر قونوى به نام احديه الغيب ، و رساله اى از استاد كامل شيخ اكبر محيى الدين عربى به فخر رازى ، و نيز رساله اثنا عشريه منسوب به آن جناب همگى در يك مجموعه [ در سنه هزار و سيصد و شانزده ه . ق ] چاپ سنگى شده است كه معروف به چاپ شيخ احمد شيرازى است و اين بزرگوار اعنى شيخ احمد شيرازى در احياى مواريث علمى و ذخائر علماء وجودى بسيار نافع و مؤثر بوده است رحمه الله عليه .
و لكن چون به رساله تمهيد از تصرف نساخ تحريف و سقط فاحش روى آورده است ، با همه زحمت و خدمت علمى جناب آقا ميرزا محمد رضا قمشه اى در تصحيح و طبع آن بسيار پر غلط چاپ شده است و نيز در چندين جاى آن سقطهاى فاحش روى آورده است ، و در بعضى از موارد مرحوم قمشه اى ، خود متعرض به سقط و غلط عبارت شده است . مثلا در بحث كمال اسمائى آنجا كه شارح فرمايد : و هذا هو المعبر عنه بالا ستجلاء ، تعليقه اى دارد به اين صورت : فى العباره غلق و غير مطابق لعباره القوم و الظاهر فيها سقطا فلا تغفل « 84 » ظاهر امر اين است كه مرحوم قمشه اى نسخه هاى متعدد از تمهيد در اختيار نداشت .
هامش
( 84 ) تمهيد القواعد ، ص 85 .