اعتماد كردهاند ، در حالى كه اسناد اين حديث سست و بىارزش است ؛ زيرا برخى راويان آن ، از نظر نقل حديث ، ضعيف و برخى رافضى هستند . « 1 » ابن حجر در كتاب الكاف الشاف في تخريج أحاديث الكشّاف در هنگام نقل اين احاديث مىنويسد :
اين حديث را طبرانى ، ابن ابى حاتم ، حاكم نيشابورى در كتاب مناقب الشافعى با سند حسين اشقر ، از قيس بن ربيع ، از اعمش ، از سعيد بن جبير ، از ابن عباس نقل كرده است ؛ در حالى كه حسين اشقر از نظر نقل حديث ، ضعيف و ساقط است .
ابن كثير نيز در اين باره چنين اظهار نظر كرده است : ابن ابى حاتم از على بن الحسين ، از مردى كه نام برده ، از حسين اشقر ، از قيس ، از اعمش از سعيد بن جبير ، از ابن عباس نقل مىكند . . . .
ابن كثير پس از نقل اين حديث از ابن ابى حاتم ، مىنويسد : اين سند ، ضعيف است ؛ زيرا يكى از راويان آن فرد مبهم و ناشناخته و منكر است كه از بزرگ شيعى متعصب يعنى حسين اشقر نقل كرده است .
قسطلانى نيز از ديدگاه ابن كثير پيروى كرده است . آن جا كه
هامش
( 1 ) . فتح البارى : 8 / 458 .