بداريد و آنها را آزار ندهيد » .
زمخشرى در ادامه با طرح يك پرسش مىنويسد :
شايد كسى بپرسد : چرا گفته نشد : « إلّا مودّة القربى » يا « إلّا المودّة للقربى » و معناى « إلّا المودّة في القربى » چيست ؟
در پاسخ او مىگويم : منظور اين است كه براى مودّت و مهرورزى مكان و جايگاهى قرار داده شده است ؛ مثل اين كه بگويى :
« لي في آل فلان مودّة ولي فيهم هوى وحبّ شديد » ؛ مىخواهى بگويى :
من فلان خاندان را دوست دارم و آنان ، جايگاه و محل مهرورزى من هستند .
در اين جا حرف « في » صله براى مودّت نيست ، همان گونه كه « لام » در « إلّا المودة للقربى » صله است ، بلكه حرف « في » به واژه محذوفى متعلّق است كه ظرف بدان متعلّق شده ؛ مانند « المال في الكيس ؛ مال در كيسه است » . آن چه كه در جمله در تقدير قرار گرفته ، چنين است : مگر مودّتى كه ثابت در قربى و متمكّن در آنهاست .
از طرفى ، واژهء « قربى » همانند واژههاى « زلفى » و « بشرى » مصدر و به معناى قرابت است و منظور از آن ، اهل قربى و خويشاوندان است .
در روايتى آمده است : آن گاه كه اين آيه نازل شد ، گفته شد : اى رسول خدا ! خويشان شما كه مهرورزى به آنها براى ما لازم است چه
مهرورزى به اهل بيت (ع) از ديدگاه قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 128
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص١٢٨