شناخت كامل شايسته از پروردگار و پيامبر و خاندان او داشته باشد ، به يقين شهيد از دنيا رفته است و پاداش و مزد او بر خداوند خواهد بود و هر آن چه نيت خوبى نموده است به جاى عمل او به حساب مىآيد ، و همان نيت و انگيزه او ، مانند آخته نمودن شمشيرش به حساب مىآيد . پس براى هر چيزى اندازه و مدتى است .
هر چند اين روايت در مورد حضرت مهدى عليه السلام است ؛ ولى فقط در خصوص ايشان نيست ؛ بلكه اين نتيجه و اثر درباره شناخت واقعى اهل بيت و خاندان پيامبر در هر زمان باشد ، وجود دارد .
و از اين روست كه حضرت عليه السلام مىفرمايند :
ناصرنا ومحبّنا ينتظر الرحمة وعدوّنا ومبغضنا ينتظر السطوة ؛ « 1 »
يارىگر و دوستدار ما همواره منتظر مهربانى و رحمت الاهى است و دشمن كينهتوز ما همواره منتظر عقوبت و گرفتارى .
در روايتى امام باقر عليه السلام مىفرمايند :
إنّ اللَّه عزّوجلّ نصب عليّاً علماً بينه و بين خلقه ، فمن عرفه كان مؤمناً و من أنكره كان كافراً و من جهله كان ضالّاً ، و من نصب معه شيئاً كان مشركاً ، و من جاء بولايته دخل الجنّة ؛ « 2 »
همانا خداوند متعال على را به عنوان پرچمى بين خود و بندگانش
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه : 162
( 2 ) . الكافى : 1 / 437