عروة بن زبير مىگويد : من از عبداللَّه ، فرزند عمرو بن عاص پرسيدم : سختترين رفتار مشركان با رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله كدام بود ؟
جواب داد : روزى رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله مشغول نماز بودند كه عُقْبَة بن ابى مُعَيْط آمد و رداى آن حضرت را به دور گردن مباركش پيچيد و به شدّت فشار داد . در همين حال ابوبكر آمده و شانه عُقْبه را گرفت و او را به كنارى زد و گفت :
آيا مردى را مىكشيد كه مىگويد : پروردگار من خداست ؟ « 1 » ما داورى در اين گفتار ابن تيميّه را به اهل انصاف واگذار مىكنيم .
آن چه گذشت موقعيّت ابوبكر درباره صفت و ويژگى شجاعت بود كه به اجماع اهل سنّت در جانشين پيامبر و خليفهء مسلمانان معتبر است .
عدالت ابوبكر
وقايع بسيارى در زمان خلافت ابوبكر واقع گرديده كه همه حاكى از خلافِ عدالت اوست . از آن جمله :
1 . حمله به خانه حضرت صدّيقهء طاهره عليها السلام ،
2 . غصب فدك .
هامش
( 1 ) . منهاج السنّة : 8 / 85