خلفاى سه گانه شهرها را فتح كردند و در شرق و غرب عالم دين را آشكار ساختند ، و يك رافضى هم همراه آنها نبود ؛ بلكه پس از آنها امويان دست به اين كار زدند ، در حالى كه بسيارى از آنها دشمن على بوده و برخى به او دشنام مىدادند . آنها بر تمامى مناطق اسلامى از شرق تا غرب حكمران شدند و در زمان آنها اسلام بسيار عزيزتر از زمانهاى بعدى بود ( ! ! ) . . . آنها در آن ممالك ، اسلام را آشكار ساخته و قوانينش را برپا ساختند ( ! ! ) . . . .
گاه گفته مىشود : برخى از آنها درباره على خاموش شده و وى را چهارمين خليفه نمىدانست ؛ زيرا امت اسلامى همگى بر او اجتماع نكردند . . . .
بعضى از علماى غرب كتاب بزرگى در فتوحات نوشته و در آن ، فتوحات پيامبر و جانشينانش يعنى ابوبكر ، عمر و عثمان را آورده ؛ ولى از على يك فتح هم ذكر نكرده با اين كه او را دوست داشته و ولايتش را به دل دارد ؛ چرا كه در زمان او هيچ سرزمينى فتح نشد . « 1 » در اندلس بسيارى از بنى اميه بودند . . . آنها مىگفتند : على ، خليفه نبوده ، خليفه كسى است كه مردم بر او اجتماع كنند در حالى كه مردم
هامش
( 1 ) . منهاج السنّه : 6 / 419 و 420