خوشحالى اشعار كفرآميز مىخواندند .
در اين هنگام به امير مؤمنان على عليه السلام گزارش دادند . آن حضرت از مدينه حركت كرده و به سرعت خود را به بصره رساندند و آتش فتنهء آنها را خاموش نموده ، عايشه را با احترامى ( نه در خور او ) به مكه برگرداندند .
همين طور در جنگ صفين و نهروان آغازگرِ پيكار ، آنها بودهاند .
آنها دست به قتل و غارت مىزدند ، فتنه برپا مىكردند ، مردم را عليه حاكم مسلمانان - كه حتى بر مبناى خودشان حق مخالفت با او را نداشتند - مىشوراندند و باغى و سركش بودند . در اين جا وظيفهء آن حضرت است كه اين آتش فتنه را خاموش نمايد .
2 . ارشاد و نصيحت
امير مؤمنان على عليه السلام ابتدا با آشوبگران گفت و گو كرده و ايشان را نصيحت مىكردند و آنها را متوجه اشتباهشان مىنمودند و از آنها مىخواستند كه از سركشى و عناد دست بردارند .
دو راه نصيحت مخالف
اين گفت و گوها و موعظهها - كه تاريخ برخى از آنها را براى ما بازگو مىكند - به چند صورت انجام مىگرفت :