و توحيد است .
ابن تيميّه در ادامه مىافزايد :
مسلمانان بر بيعت على متفق نشدند ؛ بلكه در آن زمان فتنه برپا شد و به روى مسلمانان شمشير كشيده مىشد ؛ به جاى آن كه به روى كفّار در آيد . دليل كسانى كه معاويه - نه على - را خليفه چهارم مىدانند ، همين است . « 1 » آن گاه مىنويسد :
در ايام خلافت او آن رحمتى كه در زمان عمر و عثمان بين مسلمانان بود ، وجود نداشت ؛ بلكه مسلمانان يكديگر را مىكشتند و همديگر را نفرين مىكردند و هيچ شمشيرى از آنها به سمت كفار حواله نرفت تا كار به جايى رسيد كه كفرورزان در آنها طمع كردند و شهرها و ثروتهايى را از آنها گرفتند . « 2 » به راستى چگونه امير مؤمنان على عليه السلام با كفّار بجنگد در حالى كه هنوز چند روز از بيعت مردم با آن حضرت نگذشته بود كه عدّهاى پيمان شكن همسر پيامبر را بر شتر سوار كرده و به بصره رفتند ،
هامش
( 1 ) . همان : 4 / 161 و 162
( 2 ) . همان : 4 / 485