چنين سخنى انكار حقيقت ثابتى است كه روايتهاى « باب » ( در ) بر آن دلالت مىكنند ؛ از اين رو تا كنون كسى چنين ادّعايى نكرده است .
آرى ، كسانى از اهل تسنّن هستند كه مسأله خانه داشتن ابوبكر در مجاورت مسجد را رد مىكنند ؛ اما درباره على عليه السلام مسأله عكس است كه در عبارت ابن كثير به اين مطلب تصريح شده است و ما در آينده آن را بيان خواهيم كرد .
دوم . ابن روزبهان مىگويد كه مردم از درِ خانههايشان كه به مسجد باز مىشد رفت و آمد مىكردند و مزاحم نمازگزاران مىشدند ؛ از اين رو رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله دستور بستن درها جز درِ خانه على را داد .
نتيجه اين مطلب اين است كه علّت دستور بستن درها مزاحمت براى نمازگزاران بود .
بديهى است براى چنين مطلبى هيچ شاهدى در روايات وجود ندارد ؛ بلكه مفاد روايات در اين باب و ديگر بابها آن است كه علّتى كه پيامبر دستور داد درهاى مسجد بسته شود ، همان پاك كردن مسجد از پليدىها و دور كردن آن از ناپاكىها است ؛ از اين رو پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله خود ، على عليه السلام و اهل بيتش را از اين امر استثنا كرد ؛ زيرا آنان پاك و پاكيزه هستند و خداوند رجس و پليدى را از آنها دور كرد و آنها را به
نگاهى به حديث سد الأبواب (فارسى) — صفحة 90
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص٩٠