ابن حجر عسقلانى ادامه مىدهد : بنابراين ، راه پارسايى در چنين احاديثى آن است كه انسان به بطلان آن حكم نكند ؛ بلكه در آن توقف نمايد تا آن چه براى او مشخص نشده براى ديگرى مشخص شود . اين حديث نيز از اين قسم است ؛ چرا كه حديث « سدّوا الأبواب إلّاباب علي » حديث مشهورى است كه به سندهاى مختلف نقل شده و روشن است كه هر سند آن به تنهايى از اعتبارش نمىكاهد و مجموع اين سندها ، بنابر روش بسيارى از حديثشناسان ، از مواردى است كه به صحّت حديث مىتوان يقين پيدا كرد .
اما اين كه گفته شده حديث « سدّوا الأبواب إلّاباب علي » با احاديثى كه در دو كتاب صحيح بخارى و مسلم آمده تعارض دارد ؛ چنين تعارضى ثابت نيست ؛ بلكه ميان اينها تعارضى وجود ندارد .
اكنون پس از بيان ديگر سندهاى اين حديث ، به چگونگى جمع ميان اين حديث و حديثى كه در دو كتاب صحيح بخارى و مسلم آمده است مىپردازيم :
پس اين سندهاى فراوانى كه با راويان مورد اعتماد نقل شدهاند ، بيانگر اين نكته هستند كه اين حديث ، صحيح و داراى دلالتى قوى و محكم است .
اين نهايت بررسى يك فرد محدّث است ؛ بنابراين چگونه به
نگاهى به حديث سد الأبواب (فارسى) — صفحة 85
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص٨٥