ما در پاسخ او مىگوييم : واضح است كه فضيلت وقتى ثابت مىشود كه قضيهء مورد نظر ثابت گردد ؛ از طرفى ويژگى داشتن - افزون بر تثبيت شدن - بستگى دارد به اين كه چنين قضيهاى در حق ديگرى صادر نشده باشد .
خطّابى و ديگران نيز از اين حديث اين دو مطلب را پنداشتهاند .
يكى « ويژگى داشتن » و ديگرى « اشارهاى محكم بر استحقاق ابوبكر براى خلافت » به ويژه اين كه ثابت شده است كه اين مطلب در واپسين لحظات زندگى پيامبر صلى اللَّه عليه وآله بوده است ، آن گاه كه به مردم امر فرمود كه جز ابوبكر كسى پيش نمازشان نشود .
فراتر اين كه برخى واژهء « در » را كنايه از امر خلافت دانستهاند و امر به بستنِ آن را كنايه از طلب كردن خلافت .
در پاسخ اين ديدگاه مىگوييم : ادّعاى « ويژگى داشتن » را پيشتر بيان كرديم ، اما در مورد « اشارهاى محكم . . . » بايد بگوييم كه هيچ دليلى بر آن نداريم ، جز آن چه از قرينه حاليه پنداشتهاند ، ولى اين كه بگوييم پيامبر صلى اللَّه عليه وآله ابوبكر را به نماز امر كرده ، دروغ است . « 1 » از طرفى ديگر ، در مورد اين مطلب كه آيا اين « اشاره محكم . . . » بر
هامش
( 1 ) . براى آگاهى بيشتر در اين زمينه ر . ك : چگونگى نماز ابوبكر به جاى رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله از همين نگارنده