خانهاى در كنار مسجد نداشته باشد . از طرفى خانهء او كه در « سنح » بوده خانه دامادهاى انصارى او بوده و طبق اتفاق نظر همهء تاريخنگاران ، ابوبكر در آن موقع همسر ديگرى به نام اسماء بنت عميس و امّ رومان - با فرض زنده ماندن او در آن زمان - داشته است .
ابن حجر مىگويد : محبّ طبرى نيز در پى سخن ابن حبّان مىنويسد : عمر بن شبّه در كتاب تاريخ المدينة المنوره مىنويسد : خانهء ابوبكر كه به او اجازه داده شد دريچهاى از آن به مسجد باز بماند ، مجاور مسجد بود . آن خانه همواره در دست ابوبكر بود . وى پس از نياز به پول خانه ، آن را فروخت تا پولش را صرف برخى از افرادى كه نزد او مىآمدند ، بنمايد . « 1 » عينى نيز در كتاب نماز به نقل اين حديث پرداخته و در ذيل آن مىنويسد : نتايجى كه از اين حديث به دست مىآيد از اين قرار است :
1 . خطّابى در اين مورد مىگويد : اين كه پيامبر صلى اللَّه عليه وآله دستور داد كه - غير از در ورودى مسجد و جز در خانهء ابوبكر - همه درها بسته شود نشانگر ويژگى ابوبكر و احترام اوست ؛ چرا كه آن دو از هم جدا نمىشدند .
2 . اين حديث بيانگر اين است كه پيامبر صلى اللَّه عليه وآله ابوبكر را
هامش
( 1 ) . فتح البارى : 7 / 17