از آن نيز مىشد . « 1 » با بررسى انجام يافته روشن شد كه حق با كسانى است كه از جمع ميان دو دسته روايات دورى كردهاند .
ديدگاه ابن عراق
ابن عراق نيز به نقل سخن ابن حجر پرداخته است . وى از آن چه ابن حجر قبل از « نتيجه جمع . . . » گفته ، اعراض كرده است و فقط در علّت جمع دو دسته از روايات مىگويد :
اين قصه ، قصهء ديگرى است . بنابراين ، قصّهء على دربارهء درهايى است كه به مسجد باز مىشد كه پيامبر صلى اللَّه عليه وآله به على اجازه داد كه در حال جنابت در مسجد آمد و رفت كند ؛ و قصّهء ابوبكر در دوران بيمارى پيامبر صلى اللَّه عليه وآله رخ داد ؛ همان بيمارى كه به رحلت آن حضرت انجاميد . پيامبر صلى اللَّه عليه وآله دستور داد پنجرههايى كه از طريق آنها راه ورود به مسجد نزديك مىشده بسته شوند . قاضى اسماعيل در كتاب احكام ، كلاباذى در كتاب معانى و طَحاوى در كتاب مشكل الآثار نيز اين دو قصه را به اين صورت جمع كردهاند . « 2 » همان گونه كه پژوهشگر حقايق ملاحظه مىكند ، ابن عراق با
هامش
( 1 ) . همان
( 2 ) . تنزيه الشريعة المرفوعه : 1 / 384