بنابراين ، وجود حمزه رضى اللَّه عنه در داستان بيانگر تقدم اين قصّه است . . . » . « 1 » 5 . در جمع به روش دوم - كه مسأله بسته شدن درها دو بار اتفاق افتاده است - دو نكته وجود دارد كه خود ابن حجر به آنها توجه كرده است :
نكته نخست . اين جمع صورت نمىپذيرد مگر آنكه « در » در داستان على عليه السلام به درِ حقيقى و در داستان ابوبكر به درِ مجازى حمل شود و منظور از درِ خانه ابوبكر ، « دريچه » باشد ، آن سان كه در برخى سندها به آن تصريح شده است .
نكته دوم . ابن حجر به اين نكته اين گونه اشاره كرده است : « و گويا زمانى كه به آنها دستور داده شد كه درها را ببندند ، آنها درها را بستند ؛ اما براى خود دريچههايى ساختند » .
نقد ديدگاه
ما هر دو نكته را نقد و رد مىكنيم و درباره نكته نخست مىگوييم :
همان گونه كه پيشتر بيان شد ، بُخارى كسى است كه حديث « إلّا خوخة أبي بكر » را از « خوخه » ( دريچه ) به « باب » ( در ) تحريف كرده است . ما به توجيه ابن حجر اشاره كرديم و گفتيم : وى اين سخن را توجيه كرد
هامش
( 1 ) . وفاء الوفاء باخبار دار المصطفى : 2 / 477