دوم . ابن تيميّه گفت : « على در حالى كه اشك از ديدگانش جارى بود به نزد پيامبر آمد » .
اين سخن ابن تيميّه دروغ است . گريهء امير مؤمنان على عليه السلام به اين جهت بود كه در آن نبرد حضور نداشته و همچنين به جهت نكوهشهايى كه از منافقان مىشنيده است ، نه به اين جهت كه پيامبر او را در ميان زنان و كودكان به جاى خود گمارده است .
به سخن ديگر ، امير مؤمنان على عليه السلام كه به پيامبر عرضه داشت :
أتخلّفني في النساء والصبيان ؟
آيا مرا در ميان كودكان و زنان به جاى خود قرار مىدهى ؟
اين سخن پيش از خروج رسول خدا براى جنگ از مدينه بود ؛ اما گريه كردن امير مؤمنان على عليه السلام و بيرون آمدن از مدينه و ملاقات با پيامبر پس از خروج پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله از مدينه بود و علّت گريه آن حضرت نيز تنها به خاطر سخنان و شايعات منافقان بود ، نه اين كه چون اين جانشينى بىارزش بوده آن حضرت مىگريسته است . از اين رو روشن شد كه سخن ابن تيميّه « هنگامى كه على ديد براى زنان و كودكان خليفه شده ، از روى اعتراض گريست » ، تهمت و ناروايى بزرگ در حق امير مؤمنان على عليه السلام است .
نگاهى به حديث منزلت (فارسى) — صفحة 115
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص١١٥