نظر سندى بررسى كرديم ؛ در نتيجه هيچ حديثى را نيافتيم كه مورد پذيرش باشد و بتوان در چنين قضيهاى قطعى بدان تكيه كرد ؛ زيرا كه راويان آن احاديث يا « ضعيف » ، يا « مدلّس » ، يا « ناصبى » ، يا « عثمانى » و يا « خارجى » هستند . با اين حال بودن اين حديث در صحاح سودى نمىبخشد و پذيرش همهء اين احاديث فايدهاى ندارد .
آن گاه با چشمپوشى از سند آنها ، متن و دلالت آنها را مورد بررسى قرار داديم و با توجّه به اين كه اين قضيه يك قضيه بيش نبوده و تكرار نشده است - آن سان كه شافعى و ديگر بزرگان فقه و حديث كه پيرو سخن او هستند به آن تصريح كردهاند - ما آن احاديث را متناقض و گوناگون يافتيم كه يكديگر را تكذيب مىكردند ، به گونهاى كه هيچ وجه جمعى براى آنها ممكن نبود .
از طرفى ملاحظه كرديم كه دلايل و شواهد خارجىِ محكم تأكيد مىكنند كه محال است پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله به ابوبكر دستور دهد كه در جايگاه آن حضرت نماز بخواند . بنا بر اين خلاصه امر اتفاق افتاده چنين است :
هنگامى كه پيامبر صلى اللَّه عليه وآله بيمار شد ، ابوبكر به فرمان آن حضرت غايب بود . وى به همراه اسامة بن زيد در سپاه او بود . پيامبر خود براى مسلمانان نماز مىخواند تا آن زمان كه در آخرين نماز ،
چگونگى نماز ابوبكر به جاى رسول خدا (ص) ( فارسى) — صفحة 171
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص١٧١