نَوَوى شارح صحيح مسلم مىنويسد :
گرچه بنا بر پندار برخى از علما ، ابوبكر پيش نماز بود و پيامبر صلى اللَّه عليه وآله به او اقتدا كرد ؛ ولى درست اين است كه پيامبر پيشنماز بود . اين مطلب را مسلم نيز ذكر كرده است . « 1 » ما اين قول را از دو محور مورد اشكال قرار مىدهيم :
1 . اگر دليل ردّ اين روايت ضعف سند باشد ؛ پس روشن شد كه همهء رواياتى كه بيانگر فرمان پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله به ابوبكر براى نماز هستند ضعيفند .
2 . اگر دليل ردّ آن روى گردانى بخارى و مسلم است ؛ پس نزد محقّقان ثابت شده كه روى گردانى آن دو از حديث ، موجب ضعف آن نمىشود ؛ هم چنان كه نقل كردن حديث توسّط آن دو نيز موجب پذيرش آن نخواهد بود .
آرى ، هم مخالفانِ ابن جوزى و هم طرفدارانش اين مطلب را قبول دارند .
در مقابل قول نخست ، عبدالمغيث بن زهير و گروهى ديگر مىگويند : با توجّه به احاديث صريح در اين مطلب ، ابوبكر
هامش
( 1 ) . المنهاج ، شرح صحيح مسلم : 4 / 113 .