ابوبكر بعد از وفات پيامبر در نماز اثبات شود ، خلافت او بعد از وفات پيامبر در غير نماز هم اثبات خواهد شد ؛ زيرا كسى قائل به جدايى اين دو موضوع از هم نيست . « 1 » يكى از علماى اهل تسنّن كه به اين روايت استدلال كرده ، نيشابورى صاحب تفسير است . وى در تفسير آيهء غار مىنويسد :
اهل تسنّن با اين آيه ، به برترى ابوبكر و نهايت اتّحاد ، مصاحبت و موافقت باطنى و ظاهرى او با پيامبر استدلال مىكنند ، و گرنه پيامبر در چنين موردى به او تكيه نمىكرد . از طرفى ابوبكر بعد از ايشان در علم و دانش دومين نفر بود ، چرا كه پيامبر فرمود : « در سينهء من چيزى ريخته نشد ، مگر اين كه آن را در سينهء ابوبكر هم ريختم » . « 2 » او در دعوت به سوى خدا پس از رسول خدا نيز دومين نفر بود ؛ چرا كه پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله ايمان را ابتدا به ابوبكر عرضه داشت و او ايمان آورد ؛ سپس ابوبكر ايمان را به طلحه ، زبير ، عثمان بن عفّان و جمعى ديگر از بزرگان صحابه عرضه داشت .
هامش
( 1 ) . مطالع الأنظار فى شرح طوالع الأنوار فى علم الكلام : 233 .
( 2 ) . اين حديث از جمله احاديث ساختگى است . براى آگاهى بيشتر ر . ك : احاديث واژگونه در فضايل صحابه از همين نگارنده .