ملاحظه مىكنيد كه آنان در كتابهاى كلامى و غير آن به اين حديث استدلال مىكنند .
نگاهى به سخنان استدلال كنندگان به اين حديث بر امامت ابوبكر
همان گونه كه اشاره شد ، عدّهاى از علماى اهل تسنّن با توجّه به حديث « نماز ابوبكر » ، به امامت او استدلال كردهاند . قاضى عضدالدّين ايجى در ضمن دليلهايى كه به پندارش بيانگر امامت ابوبكر است چنين مىنويسد :
دليل هشتم : پيامبر صلى اللَّه عليه وآله ابوبكر را در نماز جانشين خود قرار داد و او را عزل نكرد . پس او در اين امر و موارد ديگر به عنوان امام باقى مىماند ؛ زيرا هيچ كس قائل به جدايى بين اين دو موضوع از يكديگر نيست . به همين جهت على رضى اللَّه عنه فرمود :
رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله تو را در امر دينِ ما مقدّم دانست [ ! ] ، پس آيا ما تو را در امر دنيايمان مقدّم ندانيم ؟ « 1 »
هامش
( 1 ) . المواقف : 3 / 605 . گفتنى است كه به طور قطع اين سخنى جعلى است كه به امير مؤمنان على عليه السلام نسبت داده شده است . كسى كه اين حديث را به صورت مرسل آورده - همانطور كه در الإستيعاب : 3 / 97 آمده است - همان حسن بصرى است كه در نقل روايات به صورت ارسال و تدليس ، و در انحراف از امير مؤمنان على عليه السلام معروف و مشهور است .