احمد بن حنبل اين حديث را در مسند خود در بخش « المناقب » و تِرمذى نيز در همان بخش آوردهاند و ابن ماجه نيز آن را از طريق عبدالملك بن عمير از ربعى ( از حذيفة ) بن يمان حسن دانسته است .
ابن حجر در اين مورد مىگويد : بين علما و رجال شناسان در سند اين حديث به خاطر وجود عبدالملك اختلاف شده است . ابوحاتِم آن را داراى اشكال دانسته است . بزّار همچون ابن حزم اظهار نظر كرده كه اين سند صحيح نيست ؛ زيرا عبدالملك چيزى از ربعى نشنيده و ربعى نيز از حذيفه نشنيده است . در عين حال براى حديث شاهدى وجود دارد و مصنّف خوب عمل كرده است ، آن جا كه در پى آن شاهدى را ذكر كرده و گفته است :
« بعد از من به دو نفر از اصحابم ؛ يعنى ابوبكر و عمر اقتدا كنيد و از روش عمّار پسر ياسر پيروى نماييد » ؛ يعنى طبق سيره و روش او عمل كنيد و از ارشادات او استفاده نماييد ؛ زيرا عمّار هيچ گاه با دو امر مواجه نشد مگر اين كه بهترين آنها را برگزيد . همچنان اين سخن در حديث « به دستور و سفارش عبداللَّه بن مسعود تمسّك كنيد » خواهد آمد .
توربَشْتى در اين زمينه مىگويد : نزديكترين چيزى كه مىتوان از دستور و سفارش ابن مسعود فهميد همان امر خلافت است ؛ چرا كه
حديث اقتداء به شيخين در ترازوى نقد (فارسى) — صفحة 81
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص٨١