قرار داده است و از او به عنوان پيشواى بزرگ و حجّت توصيف كرده و اين گونه مىگويد :
عبدالرؤوف بن تاج العارفين بن على بن زين العابدين ، ملقّب به زين الدّين ، حدادى مَناوى قاهرى شافعى . . . پيشواى بزرگ ، حجّت ، مورد وثوق ، اسوه ، صاحب كتابهايى كه در بين مردم رايج است و بىشك برترين فرد زمان خويش بود .
وى امامى فاضل ، زاهد ، عابد ، مطيع و فروتن در پيشگاه خدا بود .
اهل خير بود و با كارهاى نيك به خدا تقرّب مىجست . او بر ذكر و تسبيح مداومت داشت . صابر و صادق بود و در شبانه روز به يك وعده غذا اكتفا مىكرد .
و بالاخره مىگويد : على رغم اختلاف انواع علوم ، وى علوم و معارفى را جمع آورى كرده بود كه در احدى از معاصرينش جمع نشده بود « 1 » .
14 - كلام ابن درويش حوت
« ابن درويش حوت » ( درگذشته سال 1097 ه ) نيز دربارهء حديث اقتدا اظهار نظر كرده است . وى مىگويد :
هامش
( 1 ) خلاصة الاثر في اعيان القرن الحادى عشر : 2 / 412 - 416 .