از اين رو اين حديث - اگر از پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله صادر شده باشد - شامل سه فراز است :
- فراز نخست به شيخين اختصاص دارد .
- فراز دوم در مورد عمّار بن ياسر است .
- فراز سوم دربارهء عبداللَّه بن مسعود است .
آن چه موضوع بحث ما است همان فراز نخست است ؛ زيرا در سند و دلالت آن به تفصيل سخن گفتيم و با پژوهشى كه انجام شد ، عدم جواز استدلال به آن و اخذ ظاهر آن روشن شد .
از طرفى روشن شد كه به احتمال قوى تحريفى در لفظ آن ، يا هنگام نقل آن رخ داده است ، آن گونه كه با حذف قرائِنى كه حديث را در برداشته ، موجب خروج لفظ حديث از تقييد به اطلاق شده است ، و در واقع چنين خروجى نوعى از انواع تحريف محسوب مىشود ؛ بلكه از زشتترين و شنيعترين تحريفهاست ، همانطور كه نزد دانشمندان معلوم است .
اكنون به بررسى دو فراز ديگر از حديث اقتدا مىپردازيم و براى آن كه سخن به درازا نكشد ، بحث و بررسى را فقط از ناحيهء مدلول و مفاد حديث بررسى مىنماييم . گرچه اين دو فراز در فضايل آن دو مرد ذكر شده است و گاهى برخى از علماى اهل سنّت براى مقابله با برخى از فضايل اميرالمؤمنين عليه الصلاة والسلام به اين دو فراز استدلال كردهاند .
روى اين اساس مىگوييم : معناى اين سخن كه پيامبر صلى اللَّه عليه وآله
حديث اقتداء به شيخين در ترازوى نقد (فارسى) — صفحة 110
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص١١٠