قرائنى است كه آن را به مورد خاص اختصاص مىدهد . پس راوى قرائن را از روى عمد يا سهو حذف كرده است و بر اين اساس ، ظاهر حديث اقتدا ، به شكل يك دستور مطلق و بىچون و چرا در مورد اقتدا به آن دو مرد آمده است .
البتّه اين قضيّه در روايات و احاديث فقهى ، تفسيرى و تاريخى نظاير بسيارى دارد . به عنوان نمونه در برخى از مطالب حديث اقتدا آمده است - و ما در اين مورد به اختصار سخن مىگوييم تا براى خواننده روشن شود - كه اگر اين حديث هم صادر شده باشد ، يك حديث نخواهد بود ؛ بلكه احاديث متعددى خواهند بود كه هر كدام در مورد خاص صادر شدهاند و ارتباطى با يكديگر ندارند .
تكميل كاوش در متن حديث اقتدا
پيشتر بيان شد كه حديث اقتدا از طريقهايى نقل شده است . در برخى از طرق حديث اين گونه آمده است :
- « به آن دو اقتدا كنيد » .
- « از روش عمّار پيروى كنيد » .
- « به سفارش و دستور ابن امّ عبد تمسّك كنيد » .
- « هر گاه ابن امّ عبد براى شما حديثى گفت ، تصديقش كنيد » .
- « هر حديثى را كه ابن مسعود گفت ، تصديقش نماييد » .