سخنى نگفتهاند ؛ زيرا كه ايجاب اقتدا به كسى كه معصوم نيست ، در واقع ايجاب به چيزى است كه از قبيح بودنش ايمنى نيست .
4 - روز سقيفه به چنين حديثى استدلال نشده است
از طرفى ، اگر حديث اقتدا از پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله بود ، به طور قطع ابوبكر در روز سقيفه به آن استدلال مىكرد ؛ ولى در هيچ يك از كتابهاى حديثى و تاريخى نقل نشده است كه ابوبكر به آن حديث بر مردم استدلال كرده باشد ؛ يعنى اگر چنين حديثى وجود خارجى مىداشت ، قطعاً نقل شده و شهرت مىيافت ، همان گونه كه قضيّهء سقيفه و نزاع و ستيزهاى كه در آن روز رخ داده در كتابها نقل شده است .
فراتر اين كه ، در هيچ موقعيّتى نيافتيم كه ابوبكر به آن حديث استدلال كرده باشد .
5 - بيعت در سقيفه
فراتر از آن چه بيان شد اين است كه ابوبكر در سقيفه به ابوعبيده و عمر بن خطّاب اشاره كرد و حاضرين را مورد خطاب قرار داد و گفت : « با هر يك از اين دو فرد كه مىخواهيد بيعت كنيد » « 1 » .
هامش
( 1 ) بنگريد به : صحيح بُخارى : 6 / 2506 ، كتاب محاربين از اهل ردّه . . . حديث 6442 ، مسند احمد : 1 / 90 ، مسند عمر بن خطّاب ، حديث 393 ، تاريخ طبرى : 2 / 446 ، السيرة الحلبيه : 3 / 395 و منابع ديگر .