من قبل شهودهم ؛ « 1 » تعداد و اسامى ياران و كسانى كه با سيّدالشهداء عليه السلام به شهادت رسيدند ، پيش از شهادتشان مشخص بود .
محمّد بن حنفيه نيز در اين باره مىگويد :
وانّ اصحابه عندنا لمكتوبون بأسمائهم وأسماء آبائهم . « 2 » هنگامى كه امام حسين عليه السلام جناب مسلم عليه السلام را به كوفه فرستادند ، به او فرمودند :
إنّي موجهك إلى أهل الكوفة وهذه كتبهم إليّ ، وسيقضي اللَّه من أمرك ما يحبّ ويرضى ، وأنا أرجو أن أكون أنا وأنت في درجة الشهداء ؛ « 3 »
به زودى خداوند متعال آن چه را رضايت و محبّتش به آن تعلّق گرفته ، عملى خواهد كرد و من اميدوارم خدا ، من و تو را در درجهء شهدا قرار دهد .
راوى مىگويد : مرد عربى از قبيلهء بنى اسد در بيابان به انتظار امام حسين عليه السلام بود تا به ايشان ملحق شود . پس از شهادت سيّدالشهداء عليه السلام جنازهء او را در ميان شهدا پيدا كرديم . « 4 » زنى به نام عمرة بنت عبدالرحمان به امام حسين عليه السلام در هنگام خروج از مكّه در ضمن نامهاى چنين نوشت :
همانا گواهى مىدهم كه عايشه به من گفت : از رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله شنيدم
هامش
( 1 ) . مناقب آل أبيطالب : 3 / 211 ؛ بحار الأنوار : 44 / 185 ، حديث 12 .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . مقتل الحسين عليه السلام ( خوارزمى ) : 1 / 196 ؛ الفتوح : 5 / 31 .
( 4 ) . ترجمة الامام الحسين عليه السلام من طبقات ابن سعد : 50 ، شماره 281 ؛ تاريخ مدينة دمشق : 14 / 216 .