مىاندازد . « 1 »
حال با اين وجود ، سيّدالشهداء عليه السلام از شهادت خويش بىخبر بوده است ؟
امام حسين عليه السلام در بعضى از مكانها به قلب شريف خويش اشاره كردند و فرمودند :
واللَّه لا يدعوني حتّى يستخرجوا هذه العلقة من جوفي ؛ « 2 »
به خدا سوگند ! اينان مرا دعوت نخواهند كرد ، مگر براى اين هدف كه قلبم را از بدنم خارج كنند !
آن حضرت در زمان خروج از مكّه فرمودند :
واللَّه لأن أقتل خارجاً منها بشبرٍ أحبّ إليّ من أن أقتل داخلًا منها بشبرٍ ؛ « 3 »
به خدا سوگند ! همانا اگر من در خارج از مكّه گرچه به اندازهء يك وجب باشد ، كشته شوم ، براى من بهتر است از اينكه داخل مكّه به شهادت برسم و اگر چه به قدر يك وجب باشد .
عبداللَّه بن عبّاس نيز در اين باره مىگويد : در نزد اهل بيت معروف بود و ما هيچ شكّى نداشتيم كه حسين بن على عليهما السلام در طف ( كربلا ) به شهادت مىرسد . « 4 » در نقل ديگرى آمده است كه ابن عبّاس مىگويد :
إنّ اصحاب الحسين لم ينقصوا رجلًا و لم يزيدوا رجلًا نعرفهم بأسمائهم
هامش
( 1 ) . رجال شيخ طوسى و رجال كشى . . . شرح حال عمرو بن قيس المشرقى .
( 2 ) . الإرشاد : 2 / 76 ؛ الكامل فى التاريخ : 4 / 39 ؛ تاريخ مدينة دمشق : 14 / 216 ؛ تاريخ الطبري : 4 / 296 ؛ البداية والنهايه : 8 / 183 .
( 3 ) . الكامل في التاريخ : 4 / 38 ؛ تاريخ الطبري : 4 / 289 .
( 4 ) . المستدرك على الصحيحين : 3 / 179 .