كوتاه سخن اين كه با حفظ عبوديّت و مخلوقيّت هر چه مىتوانيد در مورد آنان بگوييد . و اين چيز اندكى نيست .
به راستى كرامت از پيشگاه خدا چيست ؟ اين چه مقامى است كه آن حضرات به جايى رسيدند كه « لا يفعلون إلّاما يؤمرون » .
در روايت صحيح - بلكه از طرق عامه هم متواتر - آمده كه پيامبر گرامى صلى اللَّه عليه وآله دربارهء حضرت امير مؤمنان على عليه السلام فرمود :
إنّه لا يفعل إلّاما يؤمر به ؛ « 1 »
به راستى على جز آن كه به او دستور داده مىشود ، انجام نمىدهد .
ما غلو نمىكنيم و از غلو نهى شدهايم تا بگوييم : امام ، پيامبر است ؛ چه رسد كه بگوييم : امام خدا و ربّ است ؛ بلكه آنان عبد و بندهء خدا هستند ؛ اما بندههايى كه به چنين مقامى رسيدهاند . اگر گوييم : كسى بر اثر بندگى خداوند مورد تفضّل خدا قرار گرفته ، آيا اين غلو است ؟
غلو از ديدگاه علّامهء مجلسى
علّامهء مجلسى رحمه اللَّه پس از نقل رواياتى چند در مورد غلو ، به گفتارى از دانشمندان در معناى غلو مىپردازد و مىنويسد : شيخ صدوق رحمه اللَّه مىگويد :
اعتقادنا في الغلاة والمفوّضة أنّهم كفّار باللَّه تعالى وأنّهم أشرّ من اليهود والنصارى والمجوس . . . واعتقادنا في النبي والأئمّة عليهم السلام أنّ بعضهم قتلوا بالسيف وبعضهم بالسمّ وأنّ ذلك جرى عليهم في الحقيقة وأنّهم ما شبّه أمرهم ؛ « 2 »
اعتقاد ما دربارهء غاليان و تفويض كنندگان اين است كه آنان به خداى سبحان كفر
هامش
( 1 ) . ر . ك : محاضرات فى الاعتقادات : 1 / 160 .
( 2 ) . الاعتقادات فى دين الاماميّه : 97 ، به نقل از بحار الانوار : 25 / 342 .