را دارد ، از نظر فكر و اعتقاد مستقيم باشد و همچنين در احكام شرعيه كه مربوط به اعضا و جوارح بدن است و در جهات اخلاقى كه مربوط به نفس است و كسى كه در اين سه بعد كار كند ، در مسير دين حق حركت كرده است . حالا اگر به جايى رسيد - و نخواهد رسيد - كه بخواهد رسول مرتَضى شود ، آن جا كه حضرتش مىفرمايد :
ألا و إنّ إمامكم قد اكتفى من دنياه بطمريه و من طعمه بقرصيه ، ألا وإنّكم لا تقدرون على ذلك و لكن أعينوني بورع واجتهاد . . . ؛ « 1 »
امام شما از دنياى خود به دو جامه فرسوده و دو قرص نان كفايت كرده است .
بدانيد كه شما توانايى چنين كارى را نداريد ، اما با پارسايى و تلاش فراوان . . . مرا يارى كنيد .
امام صادق عليه السلام فرمود :
كونوا دعاة للناس به غير ألسنتكم لِيَرَوْا منكم الورعَ والاجتهاد والصلاة والخير ، فإنّ ذلك داعيةٌ ؛ « 2 »
مردم را با غير زبانهايتان [ به مذهب خويش ] دعوت كنيد تا از شما پارسايى ، تلاش ، نماز و نيكى را ببينند كه همين دعوت كننده است .
انسان بايستى در اين مسير جدّ و اجتهاد داشته باشد . اين همان معناى « ارسله بالهدى ودين الحق » است .
لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدّينِ كُلّهِ وَلَوْكَرِهَ الْمُشْرِكونَ .
آيين همگانى
تا بر همهء دينها چيره گرداند ، گرچه شرك ورزان ناخشنود باشند .
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه : نامه 45 ، بحار الانوار : 33 / 474 .
( 2 ) . الكافى : 2 / 78 ، حديث 14 .