است كه انسان در اوامر و نواهى او مطيع فرمان باشد .
پس ائمّه عليهم السلام رسانندگان بشر به رضايت خداوند متعال هستند كه اگر انسانها بر تعليم و تربيت و ارشاد آن بزرگواران ترتيب اثر دهند ، موجبات رضاى خداوند را به جا آوردهاند و خود مورد رضاى او خواهند بود .
رضاى خداوند متعال در قرآن كريم عنوان و به تحصيل آن امر شده است . در آيهاى آمده است :
« وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَقُّ أَنْ يُرْضُوهُ إِنْ كانُوا مُؤْمِنينَ » ؛ « 1 »
و در حالى كه اگر ايمان دارند شايستهتر است كه خدا و پيامبرش را راضى و خشنود كنند .
اگر انسان بخواهد مؤمن باشد ، بايد رضاى خدا و رسول او را به دست آورد و ائمّه عليهم السلام دليل رسيدن مؤمنان به رضاى خدا و رسول هستند .
اين مقام كمى نيست . قرآن كريم آن گاه كه ورود به بهشت و نعمتها و امتيازات آن را براى مؤمنان و اهل بيت عليهم السلام شرح مىدهد ، مىفرمايد :
« وَرِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ » ؛ « 2 »
و رضاى خدا ( از همه اين موارد ) برتر است .
رضوان خدا در كجاست ؟ هر جا باشد اين ائمّه عليهم السلام هستند كه مردم را به آن مىرسانند . در آيهء ديگرى مىفرمايد :
« رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ » ؛ « 3 »
خداوند از آنان راضى است و آنها نيز از او راضى خشنودند . اين همان رستگارى بزرگ است .
هامش
( 1 ) . سورهء توبه ( 9 ) : آيهء 62 .
( 2 ) . همان : آيهء 72 .
( 3 ) . سورهء مائده ( 5 ) : آيهء 119 .