از اين رو ، اين عَلَم و نشانه بيّنه براى همه است ؛ چون عَلَم دعوت كننده است و لسان حالش اين است كه به طرف من بيا . راه معرفت خداوند از اين جا است . اگر كسى روى گرداند و نيامد ، خود نيامده است كه امام صادق عليه السلام فرمود :
فمن عرفه كان مؤمناً و من أنكره كان كافراً ؛
هر كه آن را شناخت مؤمن و هر كه آن را انكار كرد ، كافر خواهد بود .
آرى ، تمام معناى حجّت اين است و هيچ گونه جبرى در كار نيست .
و مساكن بركة الله
جايگاههاى بركت خدا
و ( سلام بر ) مساكن بركت خدا .
ائمّه عليهم السلام مساكن بركت خدا هستند . واژهء « مساكن » جمع مسكن است .
مسكن محلّ سكون و استقرار است كه انسان و يا هر چيز ديگر در آن جا نه به طور موقّت ، بلكه به طور دائم سكونت دارد ؛ از اين رو استعمال مسكن براى خانه مجازى است ؛ چرا كه خانه منزل و محل نزول است كه انسان چند صباحى در آن زندگى مىكند .
مسكن از نظر لغوى جايگاه استقرار دائمى است كه انسان از آن انتقال پيدا نمىكند و اين فرق ، بين منزل ، مسكن و مأوى وجود دارد .
در اين عبارت مىفرمايد : ائمّه عليهم السلام مسكن بركت الهى هستند كه بايد از همين جا و به بركت اين مكان كه مركز آن است ، به مكانهاى ديگر برسد و ديگران استفاده كنند .