راه را خواهد يافت كه آنان براى همه « اعلام التقى » و پرچمهاى هدايت هستند .
زبان حال اين است كه اى انسان ! تو اين جا بيا و از اين تعليمات پيروى كن و بنگر اين علامت كجا را نشان مىدهد . هر كه خواهى باش ! ما تو را راهنمايى مىكنيم .
ائمّه عليهم السلام به راستى پرچمهاى تقوا و هدايت هستند . در تعليم و هدايت خلايق ، منع آنان از وقوع در ضرر و زدودن تاريكى مظهر صفات خداوند متعال هستند .
آرى ، اين مراتب و الا و اين حالات كجا و آنهايى كه در برابر ائمّه عليهم السلام قد برافراشتند و با آنان معارضه نمودند كجا ؟ ! كسانى كه چنين افرادى را بر اين امت تحميل كردند چه جنايتى در حق اين امّت روا داشتند !
مرحوم پدرم « 1 » در يادداشتهايش از يكى از علماى هند اين گونه نقل كرده : يكى از مردم هند كه بتپرست بود مشكلى برايش پيش آمد . تمام راههاى نجات به رويش بسته شد و راه خلاصى نداشت . او مرد متمكّن و باشخصيّتى بود .
فردى او را به يكى از علماى شيعه كه سيّد بزرگوارى بوده راهنمايى مىكند . مرد هندى نزد آن سيّد بزرگوار رفت و مشكل خود را مطرح كرد .
سيّد بزرگوار پيش خود فكر كرد و گفت : درست است كه اين مرد بتپرست است ؛ ولى امام زمان عليه السلام واسطهء فيض براى همهء خلايق است ، اين فرد نيز نانخور امام زمان مىباشد و جزو رعيّت آن حضرت است ؛ از اين رو به آن مرد هندى گفت كه لباس تميز بپوشد و به قبرستان شيعيان برود و در آن جا فرياد بزند :
يا مهدى ! يا مهدى ! يا اباصالح ! و . . . .
آن فرد هندى به دستور آن سيّد بزرگوار عمل كرد ؛ آن گاه شخصى پيدا شد كه يا خود حضرت بودند و يا از خدّام و ياران . از او مىپرسد : چه مىخواهى ؟ مشكل
هامش
( 1 ) . آيت اللَّه حاج سيد نورالدين ( درگذشته سال 1425 ه ) فرزند ارشد آيت اللَّه العظمى سيد محمّد هادىميلانى رضوان اللَّه عليهما .