اللَّهِ عَلَى الْكاذِبينَ » و من فسّر الإبتهال باللعن فلأجل أن الإسترسال في هذا المكان لأجل اللعن ؛ « 1 »
بهل يعنى شيئى كه رها بوده و تحت مراعات سرپرستى كسى نباشد . بهل و ابتهال حالتى است كه نوعى تضرّع و طلب آرامش و اطمينان به همراه دارد ، مانند فرمايش خداى تعالى كه مىفرمايد : « ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبينَ » .
و كسى كه ابتهال را به معناى لعن تفسير مىكند به خاطر اين است كه استدلال ، اطمينان و به آرامش رسيدن در گرو لعن و نفرين است .
اين معنا بسيار دقيق و علمى است . بر اين اساس ، مباهله به معناى نفرين طرفين جهت خارج شدن طرف مقابل از تحت سرپرستى خداوند است .
با توجه به اين معنا ، بالاترين نفرينى است كه مىتوان در حق مخالف كرد ، زيرا بيرون رفتن از تحت سرپرستى خداوند به معناى نيستى محض است . وجود آفريدههاى خداوند به افاضه و عنايت خداى سبحان است و تداوم موجوديت آنها به توجه لحظه به لحظه خداوند وابسته است و اگر خداوند يك لحظه توجه خود را از موجودى قطع كند ، آن موجود به يقين موجوديتى نخواهد داشت و معدوم خواهد بود و اين معنا يعنى هلاكت معنوى و مادّى .
اما اگر رهايى و بيرون رفتن از تحت سرپرستى خداوند را به معناى قطع فيض الاهى ندانيم ، بلكه آن را واگذار كردن امور بنده به خود او معنا كنيم ، باز هم هلاكت معنوى را در پى خواهد داشت . به همين جهت است كه در ادعيه آمده است :
هامش
( 1 ) . المفردات في غريب القرآن : 63 . براى اطلاع بيشتر از معناى واژه « بهل » كه به معناى « لعن » است ر . ك : الصحاح : 4 / 1642 ؛ القاموس المحيط : 3 / 339 ؛ تاج العروس : 14 / 72 .