فرزندان امام حسين عليه السلام اين منقبت را عطا فرموده است . پس براى دچار نشدن نسبت ظلم به خداى تعالى ، بايد گفت كه امامت در فرزندان فاطمه سلام اللَّه عليها انحصار نداشته و عصمت براى مقام امامت شرط نيست .
روشن است كه اين اشكال نيز در حقيقت اعتراض به خداوند است ! اين اشكال در حالى مطرح مىشود كه اشاعره نسبت ظلم به خداوند را قبيح نمىدانند و معتقدند كه خداوند مىتواند حضرت خاتم الانبياء صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم را - كه اشرف مخلوقات و مقرّبترين بنده خداست - به جهنّم ببرد و فرعون را - كه كافر و مشرك است - به بهشت وارد كند ؛ زيرا كه خداوند هرگز دربارهء كارهاى خود مورد سؤال قرار نمىگيرد ! پس اين اشكال هرگز پايه و اساسى ندارد ، چون اعتراضى به خداست و اشاعره كه حتى ظلم را بر خدا جايز مىدانند ، به طريق اولى نمىتوانند چنين اشكالى را مطرح كنند .
جواهر الكلام في معرفة الإمامة والإمام (فارسى) — صفحة 233
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص٢٣٣