مذهب تشيع خود مىسوخت . حضرمى و ديگران گويند : عبدالرحمن بن صالح به سال دويست و سى و پنج هجرى درگذشت .
بنابراين عبدالرحمن بن صالح أزدى به اتفاق تمام عالمان رجالى اهل تسنن ثقه و راستگو است و هيچ ضعفى در او وجود ندارد . چنين شخصى تنها به جرم دوست داشتن اهل بيت رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله وسلّم بايد طرد شود و احاديث وى فقط به خاطر صداقت در بازگو كردن برخى حقايق تاريخى نقل نگردد .
ابوداوود احاديث اين راوىِ ثقه و راستگو را ذكر نكرده و از او به بدى ياد مىكند ، چرا كه وى در قالب كتابى ، گوشهاى از واقعيات زندگى اصحاب پيامبر را بازگو ساخته است . « 1 » مثلًا وى شرابخوارى برخى صحابه را منعكس كرده است ! « 2 » از عبدالرحمن بن صالح به بدى ياد مىشود ، زيرا احاديثى را گردآورده است كه بازگوكننده بدى برخى از زنان پيامبر صلى اللَّه عليه وآله وسلّم است . « 3 » يكى از جرمهاى وى داشتن كينه نسبت به عثمان است . « 4 » حال اگر صحابهء پيامبر مرتكب كبيره شدهاند ، گناه عبدالرحمن چيست كه گزارش كارهاى آنان را نقل كرده است ؟ ! آيا رواست كه احاديث پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله وسلّم فقط به اين دليل كه راوى آن در عين وثاقت و راستگويى ، برخى معايب صحابه را نيز بازگو كرده است ترك شود ؟
متأسفانه تعصب برخى از دانشمندان سنى به قدرى است كه حتى به احمد بن حنبل اعتراض مىكنند و او را به خاطر رفت و آمد با عبدالرحمن بن صالح مورد
هامش
( 1 ) . ر . ك : ميزان الإعتدال : 2 / 569 / ش 4889 ؛ الكامل ( ابن عدى ) : 4 / 320 ؛ تاريخ بغداد : 10 / 260 .
( 2 ) . ر . ك : السنن الكبرى ( بيهقى ) : 8 / 305 .
( 3 ) . ر . ك : تاريخ الإسلام : 17 / 240 ؛ تاريخ بغداد : 10 / 261 ؛ تهذيب الكمال : 17 / 181 و منابع ديگر .
( 4 ) . ر . ك : ميزان الإعتدال : 2 / 569 / ش 4889 ؛ الكامل ( ابن عدى ) : 4 / 320 ؛ تاريخ بغداد : 10 / 260 .