تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 380

مساهمون:

ص٣٨٠
و جاى پشيمانى نيست . «
وَ جَعَلْنَا الْأَغْلالَ فِي أَعْناقِ الَّذِينَ كَفَرُوا
- و ما غلها بر گردن كافران گذاريم . » هر چه انسان بخواهد مسئوليت را به گردن ديگران نهد قرآن تأكيد مىكند كه هر چه انسان از انواع عذابها و شكنجه‌ها در آخرت مىبيند سزاى اعمال خود اوست . پاداش از جنس عمل است . پس نمازى كه مؤمن در دنيا به جاى مىآورد ، در آخرت به صورت حوريه‌اى درمىآيد و بر عكس اگر كسى را غيبت كند ، غيبت او / 475 زقوم مىشود يا به صورت مارها و كژدمها درمىآيد . در حديث آمده است كه بزرگى هر يك از آنها به قدر يك اشتر است . و شايد غلهايى كه به گردن كفار مىنهد تجسم همان طوق بندگى آنها از هواهاى نفسانى يا از اشخاص و قوانين فاسد در اين دنيا باشد . «
هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ
- آيا نه چنين است كه در برابر اعمالشان مجازات مىشوند . » اشارت به اين كه اغلال همان اعمالى است كه در دنيا مرتكب شده‌اند و خدا داناست . / 476

[ سوره سبإ ( 34 ) : آيات 34 تا 42 ]

وَ ما أَرْسَلْنا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلاَّ قالَ مُتْرَفُوها إِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ ( 34 ) وَ قالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوالاً وَ أَوْلاداً وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ( 35 ) قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ ( 36 ) وَ ما أَمْوالُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِنْدَنا زُلْفى إِلاَّ مَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَأُولئِكَ لَهُمْ جَزاءُ الضِّعْفِ بِما عَمِلُوا وَ هُمْ فِي الْغُرُفاتِ آمِنُونَ ( 37 ) وَ الَّذِينَ يَسْعَوْنَ فِي