است » . « 33 » «
وَ يُنَزِّلُ الْغَيْثَ
- اوست كه باران مىباراند . » به قدرت خود و زمين را پس از مردنش زنده مىكند . اين قدرت بر بشر نيز احاطه دارد .
«
وَ يَعْلَمُ ما فِي الْأَرْحامِ
- و از آنچه در رحمهاست آگاه است . » از آن زمان كه بر اساس قوانين زيستشناسى نطفه منعقد مىشود با دقت تمام و بر طبق يك سلسله عوامل پيچيدهاى كه جز خدا كسى بر آن قادر نيست در همان نطفه اساس شخصيت ظاهرى و باطنى هر كس نهاده شده : از زيبايى و زشتى ، بلندى و كوتاهى ، توانايى و ناتوانى ، تندخويى و نرمخويى .
امير المؤمنين على ( ع ) مىفرمايد :
« خدا مىداند در رحمهاى مادران كه كودك دختر است يا پسر ، زشت است يا زيبا ، گشاده دست است يا بخيل ، شقى است يا سعيد . چه كسى هيزم جهنم است و چه كسى ساكن بهشت / 197 و اين علم غيبى است كه كسى جز خدا از آن آگاه نيست .
«
وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ ما ذا تَكْسِبُ غَداً
- و هيچ كس نمىداند كه فردا چه چيز به دست خواهد آورد ، » زيرا عواملى كه در رفتار انسان مؤثر است بىشمارند . پس چگونه مىتواند به صورت جزمى در آن باره حكم كند . بلى ، مىتوان نقشهاى كشيد و مىتوان اندازهاى معين كرد و اعتماد كمى داشت ولى نسبى نه قطعى . علم به فردا مخصوص خداوند است .
وقتى بشر نداند كه خود فردا چه خواهد كرد قطعا نمىداند ديگران هم چه خواهند كرد . آرى برترين صاحب خبران از آينده بىخبرند و اين دليل بر اين است كه اين جهان را مدبّرى است .
هامش
( 33 ) - النازعات / 42 تا 44 .