تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 161

على ( ع ) مىفرمايد : « خداى تعالى را به اين شناختم كه عزمها و تصميمها باطل مىشوند و آنچه گره زده‌ام گشوده مىگردد و هر آهنگ كه كرده‌ام نقض مىشود » . « وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ - و كسى نمىداند كه در كدام زمين خواهد مرد . » پس پايان كار ما هم به دست خداست . پس ديگر چه جايى براى غرور مىماند ؟ در حديث از امام صادق روايت شده : « نطفه چون در رحم افتد ، خداى تعالى ملكى مىفرستد و آن ملك از آن خاك كه او در آن دفن مىشود اندكى برمىدارد و با آن نطفه مىآميزد . پس پيوسته دلش شوق آن زمين را دارد تا در آن دفنش كنند » . « 34 » / 198 « إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ - خدا دانا و آگاه است . »