تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جواهر الكلام في معرفة الإمامة والإمام (فارسى) — صفحة 311

مساهمون:

ص٣١١
در حضور ما و به دستور ( و وحى ) ما كشتى بساز و در مورد ستمكاران با من سخن مگو كه آن‌ها غرق خواهند شد و نوح كشتى مىساخت و هر زمان عده‌اى از قومش بر او مىگذشتند او را مسخره مىكردند ( نوح ) مىگفت اگر شما ( امروز ) ما را مسخره مىكنيد پس ما هم روزى شما را همين گونه مسخره خواهيم كرد . سپس خداى تعالى به فرزند نوح اشاره مىكند و مىفرمايد : « . . . وَنادى نُوحٌ ابْنَهُ وَكانَ في مَعْزِلٍ يا بُنَيَّ ارْكَبْ مَعَنا وَلا تَكُنْ مَعَ الْكافِرينَ * قالَ سَآوي إِلى جَبَلٍ يَعْصِمُني مِنَ الْماءِ قالَ لاعاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ . . . » ؛ « 1 » . . . و نوح فرزندش را كه در كنارى بود ندا كرد اى پسر تو هم با ما به كشتى در آى و همراه كافران مباش ( اما پسر ) گفت به زودى به كوهى پناه مىبرم كه مرا از ( غرق شدن در ) آب حفظ كند ( نوح ) گفت امروز هيچ حافظى در مقابل كار خدا وجود ندارد . ب ) وجه تشبيه اهل بيت عليهم السلام به كشتى نوح : در اين آيات تصريح شده كه براى امّت نوح هيچ پناه‌گاهى جز كشتى وجود ندارد ، و رابطهء پدر و فرزندى هم بدون ايمان نجات بخش نيست ، هم‌چنين امّت رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله نيز براى نجات از هلاكت ، ضلالت و شقاوت بايد كشتى اهل بيت عليهم السلام را بيابند و با سوار شدن بر آن به ساحل نجات برسند . حسين طيبى از محدثان بزرگ اهل سنّت در شرح حديث سفينه مىنويسد : شبّه الدنيا بما فيها من الكفر والضلالات والبدع والأهواء الزائغة « في بَحْرٍ لُجِّيٍّ يَغْشاهُ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ سَحابٌ ظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ » « 2 » وقد أحاط بأكنافه وأطرافه الأرض كلّها وليس منه خلاص
هامش
( 1 ) . سوره هود : آيه 42 و 43 . ( 2 ) . سوره نور : آيه 40 .