ابوحنيفه براى بار سوم سؤالى مطرح كرد ، امّا باز هم قتاده از جواب دادن عاجز بود . لذا برخاست و با حالت خشم و غضب به سوى منزل خود روانه شد . « 1 »
7 . محمّد بن شهاب زهرى
( متوفاى 124 )
وى را فقيه ، محدث و مفسر معرفى كردهاند . زهرى عمر خود را در كاخهاى بنى اميه و در خدمت عبدالملك بن مروان ، هشام بن عبدالملك و يزيد بن عبدالملك گذرانده است .
به عبارت ديگر وى عالم دربار بوده است ، از اين رو برخى او را عامل بنى اميه و برخى شرطه بنى اميه ناميدهاند .
در مورد زهرى نوشتهاند :
لم يزل الزهرى مع عبدالملك ، ثم مع هشام بن عبدالملك . وكان مع يزيد بن عبدالملك ، وقد استقضاه ؛ « 2 »
زهرى همواره ، [ در خدمت ] عبدالملك و سپس ، [ در خدمت ] هشام بن عبدالملك بود و همچنين تا پايان عمر در خدمت يزيد بن عبدالملك بود .
حاكم نيشابورى و ابن عساكر مىنويسند :
كان يعمل لبني امية ؛ « 3 »
او سرباز بنى اميه بود .
حضرت امام سجاد عليه السلام نامهاى به زهرى نوشته است . در بخشى از اين نامه خطاب به وى چنين مىفرمايد :
. . . و اعلم أن أدنى ما كتمت وأخفّ ما احتملت أن آنست وحشة الظالم
هامش
( 1 ) . تاريخ بغداد : 13 / 348 .
( 2 ) . وفيات الاعيان : 4 / 178 .
( 3 ) . معرفه علوم الحديث : 1 / 99 ، تاريخ دمشق : 20 / 59 .