( مسأله 2150 ) زنى كه صيغه شده ، مثلًا يك ماهه يا يك ساله او را عقد كردهاند طلاق ندارد و رها شدن او به اين است كه مدتش تمام شود ، يا مرد مدت را به او ببخشد به اين ترتيب كه بگويد : مدت را به تو بخشيدم و شاهد گرفتن و پاك بودن زن از حيض لازم نيست .
عدّه طلاق
( مسأله 2151 ) زن يائسه عده ندارد ؛ اگرچه شوهرش با او نزديكى كرده باشد و بعد از طلاق مىتواند فوراً شوهر كند و زنى كه نه سالش تمام نشده نيز عده ندارد .
( مسأله 2152 ) زنى كه نه سالش تمام شده و يائسه نيست اگر شوهرش با او نزديكى كند و طلاقش دهد ، بعداز طلاق بايد عده نگهدارد يعنى بعد از آن كه در پاكى طلاقش داد ، به قدرى صبر كند كه دوبار حيض ببيند و پاك شود و همين كه حيض سوم را ديد ، عده او تمام مىشود و مىتواند شوهر كند . ولى اگر پيش از نزديكى كردن با او طلاقش بدهد عده ندارد ، يعنى مىتواند بعد از طلاق فوراً شوهر كند .
( مسأله 2153 ) زنى كه حيض نمىبيند اگر در سن زنهائى باشد كه حيض مىبينند ، چنانچه شوهرش بعد از نزديكى كردن او را طلاق دهد ، بايد بعد از طلاق تا سه ماه يعنى نود روز تمام عده نگاه دارد .
( مسأله 2154 ) اگر زن آبستن را طلاق دهند ، عده آن يا دنيا آمدن ، يا سقط شدن بچه او است ، بنابر اين اگر مثلًا يك ساعت بعد از طلاق بچه او به دنيا آيد ، عدهاش تمام مىشود .
( مسأله 2155 ) عده ازدواج موقت پس از تمام شدن و يا بخشيدن باقى مانده مدت ، دو حيض است و اگر حيض نمىبيند ، چهل و پنج روز بايد از شوهر كردن خوددارى نمايد .
( مسأله 2156 ) ابتداى عده طلاق از موقعى است كه خواندن صيغه طلاق تمام مىشود ، چه زن بداند طلاقش دادهاند ، يا نداند پس اگر بعد از تمام شدن عده بفهمد كه او را طلاق دادهاند ؛ لازم نيست دوباره عده نگهدارد .