زنها از حيض يا نفاس پاك مىشوند ، صبر كند .
( مسأله 2144 ) اگر مردى كه غائب است بخواهد زن خود را طلاق دهد چنانچه بتواند اطلاع پيدا كند كه زن او در حال حيض يا نفاس است يا نه ، اگرچه اطلاع او از روى عادت حيض زن ؛ يا نشانههاى ديگرى باشد كه در شرع معين شده ، بايدتا مدتى كه معمولًا زنها از حيض يا نفاس پاك مىشوند ، صبر كند .
( مسأله 2145 ) اگر با عيالش كه از خون حيض و نفاس پاك است ، نزديكى كند و بخواهد طلاقش دهد ، بايد صبر كند تا دوباره حيض ببيند و پاك شود . ولى زنى را كه نه سالش تمام نشده ، يا آبستن است ؛ اگر بعد از نزديكى طلاق دهد ، اشكال ندارد و همچنين است اگر يائسه باشد يعنى اگر سيّده است ، بيشتر از شصت سال و اگر سيده نيست ، بيشتر از پنجاه سال داشته باشد .
( مسأله 2146 ) هر گاه با زنى كه از خون حيض و نفاس پاك است نزديكى كند و در همان پاكى جدّاً طلاقش دهد اگر بعد معلوم شود كه موقع طلاق آبستن بوده ، اشكال ندارد .
( مسأله 2147 ) اگر با زنى كه از خون حيض و نفاس پاك است نزديكى كند و مسافرت نمايد چنانچه بخواهد در سفر طلاقش دهد ، اگر استعلام ممكن نباشد بايد به قدرى كه زن معمولًا بعد از آن پاكى خون مىبيند و دوباره پاك مىشود ، صبر كند و بهتر اين است كه يك ماه صبر نمايد .
( مسأله 2148 ) اگر مرد بخواهد زن خود را كه به واسطه مرضى كه حيض نمىبيند يا در آفرينش چنين است طلاق دهد ، بايد از وقتى كه با او نزديكى كرده تا سه ماه از نزديكى با او خوددارى نمايد و بعد او را طلاق دهد .
( مسأله 2149 ) طلاق بايد به صيغه عربى صحيح خوانده شود و دو مرد عادل آن را بشنوند و اگر خود شوهر بخواهد صيغه طلاق را بخواند و اسم زن او مثلًا فاطمه باشد ، بايد بگويد : زَوْجَتِى فاطِمَهُ طالِق يعنى زن من فاطمه رها است و اگر ديگرى را وكيل كند آن وكيل بايد بگويد : زَوْجَةُ مَوَكِّلِى فاطِمَةُ طالِق .
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 467
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٤٦٧