زكات فطره
( مسأله 1639 ) كسى كه موقع غروب يعنى قبل از غروب شب عيد فطر گرچه به چند لحظه باشد بالغ و عاقل و هشيار است و فقير و بنده كس ديگر نيست ، بايد براى خودش و كسانى كه نان خور او هستند ، هر نفرى يك صاع كه تقريباً سه كيلو است گندم يا جو يا خرما يا كشمش يا برنج يا ذرت و مانند اينها به مستحق بدهد و اگر پول يكى از اينها را هم بدهد كافى است .
( مسأله 1640 ) كسى كه مخارج سال خود و عيالاتش را ندارد و كسى هم ندارد كه بتواند مخارج سال خود و عيالاتش را بگذراند فقير است و دادن زكات فطره بر او واجب نيست .
( مسأله 1641 ) انسان بايد فطره كسانى را كه در غروب شب عيد فطر وارد شده و مدتى نزد او مىمانند به نحوى كه نان خور او حساب مىشوند بدهد ؛ كوچك باشند يا بزرگ ، مسلمان باشند يا كافر ، دادن خرج آنان بر او واجب باشد يا نه ، در شهر خود او باشند يا در شهر ديگر .
( مسأله 1642 ) اگر كسى را كه نان خور او است و در شهر ديگر است وكيل كند كه از مال او فطره خود را بدهد ، چنانچه اطمينان داشته باشد كه فطره را مىدهد ، لازم نيست خودش فطره او را بدهد .
( مسأله 1643 ) فطره مهمانى كه پيش از غروب شب عيد فطر با رضايت صاحبخانه وارد شده و عرفاً نان خور او حساب مىشود بر او واجب است .
( مسأله 1644 ) مهمانى كه پيش از غروب شب عيد فطر بدون رضايت صاحبخانه وارد شود و نان خور او حساب گردد و كسى كه انسان را مجبور كرده است كه خرجى او را بدهد . و در هر دو صورت احتياط واجب آن است كه خود آنها نيز فطره خود را بدهند .
( مسأله 1645 ) فطره مهمانى كه بعد از غروب شب عيد فطر وارد مىشود ، بر صاحبخانه واجب نيست ، اگرچه پيش از غروب او را دعوت كرده باشد و در خانه او هم افطار كند .