( مسأله 1664 ) فقيرى كه فطره به او مىدهند ، لازم نيست عادل باشد ولى احتياط واجب آن است كه به شرابخوار و كسى كه آشكارا معصيت كبيره مىكند فطره ندهد .
( مسأله 1665 ) به كسى كه فطره را در معصيت كبيره مصرف مىكند نبايد فطره بدهند .
( مسأله 1666 ) احتياط مستحب آن است كه به يك فقير بيشتر از مخارج سالش و كمتر از يك صاع كه تقريباً سه كيلو است فطره ندهند .
( مسأله 1667 ) اگر از جنسى كه قيمتش دو برابر قيمت معمولى آن است مثلًا از گندمى كه قيمت آن دو برابر قيمت گندم معمولى است ، نصف صاع كه معناى آن در مسأله پيش گفته شد بدهد كافى نيست . و اگر آن را به قصد قيمت فطره هم بدهد اشكال دارد .
( مسأله 1668 ) انسان نمىتواند نصف صاع را از يك جنس مثلًا گندم و نصف ديگر آن را از جنس ديگر مثلًا جو بدهد . و اگر آن را به قصد قيمت فطره هم بدهد اشكال دارد .
( مسأله 1669 ) مستحب است در دادن زكات فطره ، خويشان فقير خود را بر ديگران مقدم دارد و بعد همسايگان فقير را ، بعد اهل علم فقير را ، ولى اگر ديگران از جهتى برترى داشته باشند . مستحب است آنها را مقدم بدارد .
( مسأله 1670 ) اگر انسان به خيال اينكه كسى فقير است و به او فطره بدهد و بعد بفهمد فقير نبوده چنانچه مالى را كه به او داده از بين نرفته باشد ، مىتواند پس بگيرد و به مستحق بدهد و اگر نتواند بگيرد بايد از مال خودش فطره را بدهد و اگر از بين رفته باشد ، در صورتى كه گيرنده فطره مىدانسته يا احتمال مىداده آنچه را گرفته فطره است ، بايد عوض آن را بدهد و الا ، دادن عوض بر او واجب نيست و انسان بايد دوباره فطره را بدهد .
( مسأله 1671 ) اگر كسى بگويد فقيرم ، نمىشود به او فطره داد ، مگر آنكه اطمينان پيدا كند يا از ظاهر حالش گواهى دهد كه فقير است يا انسان بداند كه قبلًا فقير بوده است .
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 376
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٣٧٦