( مسأله 1626 ) كسى كه 2 مثقال و 15 نخود نقره يا بيشتر از بابت زكات بدهكار است ، احتياط مستحب آن است كه كمتر از 2 مثقال و 15 نخود نقره هم به يك فقير ندهد و نيز اگر غير نقره چيز ديگرى مثل گندم و جو بدهكار باشد و قيمت آن به 2 مثقال و 15 نخود نقره هم برسد بهتر است به يك فقير كمتر از آن ندهد .
( مسأله 1627 ) مكروه است انسان از مستحق درخواست كند كه زكاتى را كه از او گرفته به او بفروشد ، ولى اگر مستحق بخواهد چيزى را كه گرفته بفروشد بعد از آنكه به قيمت رساند ، كسى كه زكات را به او داده در خريدن آن بر ديگران مقدم است .
( مسأله 1628 ) اگر شك كند زكاتى را كه بر او واجب بوده داده يا نه بايد زكات را بدهد ، و بنابراحتياط هر چند شك او براى زكات سالهاى پيش باشد .
( مسأله 1629 ) فقير نمىتواند زكات را به كمتر از مقدار آن صلح كند يا چيزى را گرانتر از قيمت آن بابت زكات قبول نمايد ، يا زكات را از مالك بگيرد و به او ببخشد . ولى كسى كه زكات زيادى بدهكار است و فقير شده و نمىتواند زكات را بدهد و اميد هم ندارد كه دارا شود ، چنانچه بخواهد توبه كند ، فقير مىتواند زكات را از او بگيرد و به او ببخشد .
( مسأله 1630 ) انسان مىتواند از سهم « سبيل الله » ، به اندازه نياز مسلمانان قرآن يا كتاب دينى يا كتاب دعا بخرد و وقف نمايد ، اگرچه بر اولاد خود و بر كسانى وقف كند كه خرج آنان بر او واجب است . و نيز مىتواند توليت وقف را براى خود يا اولاد خود قرار دهد .
( مسأله 1631 ) انسان نمىتواند از زكات ملك بخرد و بر اولاد خود يا بر كسانى كه مخارج آنان بر او واجب است وقف نمايد كه عايدى آن را به مصرف مخارج خود برسانند .
( مسأله 1632 ) فقير مىتواند از سهم « سبيل الله » براى رفتن به حج و زيارت و مانند اينها زكات بگيرد ، حتّى اگر به مقدار خرج سالش زكات گرفته باشد ، باز مىتواند براى زيارت و مانند آن از سهم سبيل الله زكات بگيرد .
( مسأله 1633 ) اگر مالك فقيرى را وكيل كند كه زكات مال او را بدهد چنانچه يقين نداشته باشد كه قصد مالك اين بوده كه او برندارد مىتواند براى خود نيز بردارد .
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 371
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٣٧١