اگر منتظر فقير معينى باشد ، يا بخواهد به فقيرى بدهد كه از جهتى برترى دارد ، مىتواند زكات را جدا نكند .
( مسأله 1610 ) بعد از جدا كردن زكات اگر به كسى كه مىشود زكات داد دسترسى دارد احتياط لازم آن است كه دادن زكات را تأخير نيندازد .
( مسأله 1611 ) كسى كه مىتواند زكات را به مستحق برساند اگر ندهد و به واسطه كوتاهى او از بين برود بايد عوض آن را بدهد .
( مسأله 1612 ) كسى كه مىتواند زكات را به مستحق برساند ، اگر زكات را ندهد و بدون آنكه در نگهدارى آن كوتاهى كند از بين برود ، چنانچه دادن زكات را به قدرى تأخير انداخته كه نمىگويند فوراً داده است ، بايد عوض آن را بدهد و اگر به اين مقدار تأخير نينداخته ولى در همان زمان تلف شده در صورتى كه متمكن از رسانيدن به مستحق نبوده چيزى بر او واجب نيست و اگر متمكن از رسانيدن بوده ، بنابراحتياط واجب بايد عوض آن را بدهد .
( مسأله 1613 ) اگر زكات را از خود مال كنار بگذارد ، مىتواند در بقيه آن تصرف كند و اگر از مال ديگرش كنار بگذارد ، مىتواند در تمام مال تصرف نمايد .
( مسأله 1614 ) انسان نمىتواند زكاتى را كه كنار گذاشته براى خود بردارد و چيز ديگرى به جاى آن بگذارد .
( مسأله 1615 ) اگر از زكاتى كه كنار گذاشته منفعتى ببرد مثلًا گوسفندى كه براى زكات گذاشته بره بياورد ، مال فقير است .
( مسأله 1616 ) اگر موقعى كه زكات را كنار مىگذارد مستحقى حاضر باشد ، بهتر است زكات را به او بدهد ، مگر كسى را در نظر داشته باشد كه دادن زكات به او از جهتى بهتر باشد .
( مسأله 1617 ) اگر با عين مالى كه براى زكات كنار گذاشته براى خودش تجارت كند صحيح نيست ، و اگر با اجازه حاكم شرع براى مصلحت زكات تجارت كند ، تجارت صحيح و نفعش مال زكات است .
( مسأله 1618 ) اگر پيش از آنكه زكات بر او واجب شود ، چيزى بابت زكات به فقير بدهد ،
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 369
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٣٦٩