( مسأله 1589 ) مسافرى كه در سفر درمانده شده و زكات گرفته بعد از آنكه به وطنش رسيد ، اگر چيزى از زكات زياد آمده باشد ، در صورتى كه بدون مشقت نتواند بقيه را به صاحب مال يا نائب او برساند بايد آن را به حاكم شرع بدهد و بگويد آن چيز زكات است .
شرايط كسانى كه مستحق زكاتند
( مسأله 1590 ) كسى كه زكات مىگيرد بايد شيعه دوازده امامى باشد و اگر با حجت شرعى ، شيعه بودن كسى ثابت و به او زكات بدهد ، و زكات تلف شود بعد معلوم شود شيعه نبوده لازم نيست دوباره زكات بدهد . و در عين حال در صورتى كه مصلحت شرعى ايجاب كند مىتوان از سهم « سبيل الله » به غير شيعه امامى زكات داد .
( مسأله 1591 ) اگر طفل يا ديوانهاى از شيعه فقير باشد ، انسان مىتواند به ولىّ او زكات بدهد ، به قصد اينكه آنچه را مىدهد ملك طفل يا ديوانه باشد .
( مسأله 1592 ) اگر به ولى طفل و ديوانه دسترسى ندارد ، مىتواند به اجازه حاكم شرع خودش يا به وسيله يك نفر امين زكات را به مصرف طفل يا ديوانه برساند و بايد موقعى كه زكات به مصرف آنان مىرسد نيت زكات كنند .
( مسأله 1593 ) به فقير كه گدائى مىكند ، مىشود زكات داد ، ولى به كسى كه زكات را در معصيت مصرف مىكند نمىشود زكات داد .
( مسأله 1594 ) به كسى كه معصيت كبيره را آشكارا به جا مىآورد ، احتياط واجب آن است كه زكات ندهند .
( مسأله 1595 ) كسى كه بدهكار است و نمىتواند بدهى خود را بدهد اگرچه مخارج او بر انسان واجب باشد ، مىتوان به او زكات داد . ولى اگر زن براى خرجى خودش قرض كرده باشد شوهر نمىتواند بدهى او را از زكات بدهد بلكه اگر كس ديگرى هم كه مخارج او بر انسان واجب است براى خرجى خود قرض كند احتياط واجب آن است كه بدهى او را از زكات ندهد .
( مسأله 1596 ) انسان نمىتواند مخارج كسانى را كه مثل اولاد خرجشان بر او واجب است