مصرف خمس
( مسأله 1523 ) خمس را بايد دو قسمت كنند : يك قسمت آن سهم سادات است . بنابر اقوى بايد با اذن مجتهد جامعالشرائط به سيد فقير ، يا سيد يتيم ، يا به سيدى كه در سفر درمانده شده ، بدهند و نصف ديگر آن سهم امام ( عليه السلام ) است كه در اين زمان بايد به مجتهد جامعالشرائط بدهند ، يا به مصرفى كه او اجازه مىدهد ، برسانند . ولى اگر انسان بخواهد سهم امام را به مجتهدى كه از او تقليد نمىكند بدهد ، در صورتى مىتواند بدهد كه بداند آن مجتهد و مجتهدى كه از او تقليد مىكند ، سهم امام ( عليه السلام ) را به يك طور مصرف مىكنند .
( مسأله 1524 ) سيدى كه به او خمس مىدهند ، بايد فقير باشد ولى به سيدى كه در سفر درمانده شده ، اگر در وطنش فقير هم نباشد ، مىشود خمس داد .
( مسأله 1525 ) به سيدى كه در سفر درمانده شده ، اگر سفر او سفر معصيت باشد ؛ نبايد خمس بدهند .
( مسأله 1526 ) به سيدى كه عادل نيست مىشود خمس داد .
( مسأله 1527 ) به سيدى كه معصيت كار است ، اگر خمس دادن كمك به معصيت او باشد ، نمىشود خمس داد و به سيدى هم كه آشكارا معصيت مىكند ، اگر دادن خمس كمك به معصيت او نباشد ، مىتوان به او خمس داد .
( مسأله 1528 ) اگر كسى بگويد سيدم نمىشود به او خمس داد مگر آن كه حداقل يك نفر عادل ، سيد بودن او را تصديق كند يا در بين مردم به طورى معروف باشد كه انسان يقين يا اطمينان پيدا كند كه سيد است .
( مسأله 1529 ) به كسى كه در شهر خودش مشهور باشد سيد است ، اگرچه انسان به سيد بودن او يقين نداشته باشد ، مىشود خمس داد .
( مسأله 1530 ) كسى كه زنش سيده است نبايد به او خمس بدهد كه به مصرف مخارج خودش برساند ولى اگر مخارج ديگران بر آن زن واجب باشد و نتواند مخارج آنان را بدهد ،