ديگر مثلًا در نماز عصر شك كند ، بايد به حكم شك رفتار نمايد .
( مسأله 960 ) كسى كه زياد شك مىكند ، اگر شك كند ركنى را به جا آورده يا نه ، و اعتنا نكند بعد يادش بيايد كه آن را به جا نياورده ، چنانچه مشغول ركن بعد نشده ، بايد آن را به جا آورد و اگر مشغول ركن بعد شده نمازش باطل است ، مثلًا اگر شك كند ركوع كرده يا نه و اعتنا نكند ، چنانچه پيش از سجده يادش بيايد كه ركوع نكرده ، بايد ركوع كند و اگر در سجده يادش بيايد ، نمازش باطل است .
( مسأله 961 ) كسى كه زياد شك مىكند ، اگر شك كند چيزى را كه ركن نيست به جا آورده يا نه و اعتنا نكند و بعد يادش بيايد كه آن را به جا نياورده ؛ چنانچه از محل به جا آوردن آن نگذشته ، بايد آن را به جا آورد و اگر از محل آن گذشته نمازش صحيح است ، مثلًا اگر شك كند كه حمد خوانده يا نه و اعتنا نكند ، چنانچه در قنوت يادش بيايد كه حمد نخوانده ، بايد بخواند و اگر در ركوع يادش بيايد . نماز او صحيح است .
5 . شك امام و مأموم
( مسأله 962 ) اگر امام جماعت در شماره ركعتهاى نماز شك كند ؛ مثلًا شك كند كه سه ركعت خوانده يا چهار ركعت ، چنانچه مأموم يقين داشته باشد كه چهار ركعت خوانده و به امام بفهماند كه چهار ركعت خوانده است ، امام بايد نماز را تمام كند و خواندن نماز احتياط لازم نيست . و نيز اگر امام يقين داشته باشد كه چند ركعت خوانده است و مأموم در شماره ركعتهاى نماز شك كند ، بايد به شك خود اعتنا ننمايد .
6 . شك در نماز مستحبى
( مسأله 963 ) اگر در شماره ركعتهاى نماز مستحبى شك كند ، چنانچه طرف بيشتر شك ، نماز را باطل مىكند ، بايد بنا را بر كمتر بگذارد مثلًا اگر در نافله صبح شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده است و اگر طرف بيشتر شك نماز را باطل نمىكند ، مثلا شك كند كه دو ركعت خوانده يا يك ركعت به هر طرف شك عمل كند ؛ نمازش صحيح است .
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 268
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٢٦٨