( مسأله 964 ) كم شدن ركن ، نافله را باطل مىكند ولى زياد شدن ركن ، آن را باطل نمىكند ، پس اگر يكى از كارهاى نافله را فراموش كند و موقعى يادش بيايد كه مشغول ركن بعد از آن شده بايد آن كار را انجام دهد و دوباره آن ركن را به جا آورد مثلًا اگر در بين ركوع يادش بيايد كه سوره را نخوانده ، بايد برگردد و سوره را بخواند و دوباره به ركوع رود .
شكهاى صحيح
( مسأله 965 ) در نه صورت اگر در شماره ركعتهاى نماز چهار ركعتى شك كند ؛ بايد فوراً فكر نمايد پس اگر يقين يا گمان به يك طرف شك پيدا كرد . همان طرف را بگيرد و نماز را تمام كند و گرنه به نحوى كه گفته مىشود عمل نمايد و آن « نه » صورت از اين قرار است :
اول : آنكه بعد از سر برداشتن از سجده دوم شك كند دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، كه بايد بنا بگذارد سه ركعت خوانده و يك ركعت ديگر بخواند و نماز را تمام كند و بعد از نماز ، يك ركعت نماز احتياط ايستاده به شيوهاى كه بعداً گفته مىشود به جا آورد .
دوم : شك بين دو و چهار بعد از سر برداشتن از سجده دوم كه بايد بنا بگذارد چهار ركعت خوانده و نماز را تمام كند و بعد از نماز دو ركعت نماز احتياط ايستاده بخواند .
سوم : شك بين دو و سه و چهار بعد از سر برداشتن از سجده دوم كه بايد بنابر چهار بگذارد و بعد از نماز دو ركعت نماز احتياط ايستاده و بعد دو ركعت نشسته به جا آورد .
چهارم : شك بين چهار و پنج بعد از سر برداشتن از سجده دوم كه بايد بنابر چهار بگذارد و نماز را تمام كند و بعد از نماز دو سجده سهو به جا آورد . ولى اگر بعد از سجده اول ؛ يا پيش از سر برداشتن از سجده دوم ، اين شك براى او پيش آيد ، بنا را به چهار بگذارد و نماز را هم دوباره بخواند .
پنجم : شك بين سه و چهار ؛ كه در هر جاى نماز باشد ، بايد بنابر چهار بگذارد و نماز را تمام كند و بعد از نماز يك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته به جا آورد .
ششم : شك بين چهار و پنج در حال ايستاده كه بايد بنشيند و تشهد بخواند و نماز را