شك هائى كه نبايد به آنها اعتنا كرد
( مسأله 943 ) شك هائى كه نبايد به آنها اعتنا كرد از اين قرار است :
اول : شك در چيزى كه محل به جا آوردن آن گذشته است : مثل آنكه در ركوع شك كند كه حمد را خوانده يا نه .
دوم : شك بعد از سلام نماز .
سوم : شك بعد از گذشتن وقت نماز .
چهارم : شك كثيرالشك يعنى كسى كه زياد شك مىكند .
پنجم : شك امام در شماره ركعتهاى نماز ، در صورتى كه مأموم شماره آنها را بداند و همچنين شك مأموم در صورتى كه امام شماره ركعتهاى نماز را بداند .
ششم : شك در نماز مستحبى .
1 . شك در چيزى كه محل آن گذشته است
( مسأله 944 ) اگر در بين نماز شك كند كه يكى از كارهاى واجب آن را انجام داده يا نه ، مثلًا شك كند كه حمد خوانده يا نه ، چنانچه مشغول كارى كه بايد بعد از آن انجام دهد نشده ، بايد آنچه را كه در انجام آن شك كرده به جا آورد و اگر مشغول كارى كه بايد بعد از آن انجام دهد شده ؛ به شك خود اعتنا نكند .
( مسأله 945 ) اگر در بين خواندن آيهاى شك كند كه آيه پيش را خوانده يا نه ، يا وقتى آخر آيه را مىخواند شك كند كه اول آن را خوانده يا نه ، بنابر احتياط واجب بايد برگردد و به قصد قربت انجام دهد .
( مسأله 946 ) اگر بعد از ركوع يا سجود شك كند كه كارهاى واجب آن ، مانند ذكر و آرام بودن بدن را انجام داده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند .
( مسأله 947 ) اگر در حالى كه به سجده مىرود شك كند كه ركوع كرده يا نه ؛ برگردد ركوع